6-7-2022
Εκ γαρ του περισσεύματος της καρδίας…
Οι άνθρωποι που σώζουν λόγο καλό για τους άλλους έχουν μέσα τους περίσσευμα καρδίας, θησαυρό αδαπάνητο, λευκό αγιότητας. «Εκ γαρ του περισσεύματος της καρδίας το στόμα ομιλεί». Σπέρνουν σπόρο καλό σε άλλα λιβάδια γης αγαθής δρέποντας καρπόν εκατονταπλασίονα, προσεγγίζοντας μιαν άλλη ζωή ομορφιάς, μια καινούρια αίσθηση ύπαρξης. Δεν ζητούν απ’ τον συνάνθρωπο το άφταστο της τελειότητας, αλλά δωρίζουν χαμόγελα καλής πρόθεσης που συχνά γίνονται φτερά αγγέλου. Έτσι μάλλον προετοιμάζεται η οδός προς παράδεισον, ήρθαν όμως δίσεκτες εποχές και άνθρωποι δύστροποι και ο καλός λόγος φιμώθηκε, ενώ περίσσεψε η διαρκής ταραχή και κριτική και αμφισβήτηση. Σαν να έπρεπε να ζούμε διαρκώς με ενοχές, μετρήσεις και ελέγχους και όχι με τη βεβαιότητα ότι κάπου μπορούμε να τα καταφέρουμε και να κάνουμε τη μέρα μας να ευχαριστηθεί και να γελάσει κι ένα ελάχιστο λουλουδάκι ν’ ανθίσει για χάρη μας. Κάθε τι που κάνει κανείς…
Δείτε την αρχική δημοσίευση 152 επιπλέον λέξεις
Dionysos Report 